altijd verliefd

Waarom is het zo gemakkelijk om verliefd te worden? Ik word elke dag wel verliefd op iets of iemand. Afgelopen zaterdag bij het uitgaan nam een donkerharige jongedame achter de bar van een Irish pub me zodanig in beslag dat ik me later die avond niet meer voor de geest kon halen wat mijn huisgenote, die met me mee uit was die avond, tegen me gezegd heeft.

Zondag was het mijn zusje die me in de ban hield. Ze was jarig en had van haar ouders een naaimachine gekregen. Van haar broer kreeg ze drie meter stof. Hoewel de kleurtjes en het patroon (of gebrek daaraan) niet helemaal waren wat ze had gehoopt, ging ze er direct mee aan de slag. Aan het eind van haar verjaardag had ze wel zes verschillende constructies in elkaar gezet, allemaal klaar om weer kapot geknaagd te worden door haar gedomesticeerde huisratten. Mijn afkeer voor die knagers is minstens even groot als de liefde van mijn zusje voor die snuffelsnuitjes. Maar vertederd was ik, bij het zien van mijn kleine zusje die de hele dag vol vlijt bezig was met het maken van miniatuurslaapzakjes, -hangmatten en -stoffen bungalowparken voor Ratatouille en kornuiten.

Maandag was het de Oostenrijkse econoom Schumpeter die mijn hart sneller deed kloppen. Voor mijn tentamen deze week moet ik een hoop theorieën van verschillende denkers bestuderen over democratieën. Dan gaat het al gauw over de voordelen, de nadelen en hun beperkingen. Soms stuit je op geniale nieuwe inzichten, maar vaker is het een wetenschappelijke verwoording van je common-sense gevoel. Schumpeters uiterst snobistische verhaal nam me volledig in beslag. Ik had de enfant-terrible voor dit tentamen gevonden! Ik kon nergens anders meer aan denken en verslond zijn ideeën als ware het extra romige chocoladerepen van 300 gram elk.

Dinsdag was ik verliefd op een studiegenoot die me zijn samenvattingen voor ons tentamen doormailde. Woensdag smolt ik tijdens het zien van twee bejaarde mannen die werden geïnterviewd over hun eerste seksuele ervaringen in de documentaire Geloof, seks en (wan)hoop. 50 jaar geleden ging dat allemaal nog zonder seksuele voorlichting. En vandaag ben ik verliefd op de sneeuwvlokken die het straatbeeld veranderen in winterwonderland. Verrukt snuif ik de koude winterlucht naar binnen om als een blij kind weer grote dampwolken uit te spuwen. Laat de vrieskou maar komen! Verliefd worden kan me deze winter niet vaak genoeg overkomen…

Maar zoals wel vaker in de liefde, kun je net zo hard weer van je roze wolk vallen als je erop was gekomen. Bij de kritieken aangekomen, viel Schumpeter keihard door de mand. Ik voelde me dom. Dom omdat ik voor zijn mooie praatjes was gevallen. Hem blind had vertrouwd, zonder kritische toetsing vooraf. Ik besloot – geheel in lijn met voorgaande verwerkingsprocessen – dat het tijd was voor een verwen-strategie. Ik kocht een ticket naar Parijs. Op zoek naar nieuwe liefde. Want hé – als ik het dáár niet vind, vind ik het nergens!